Gedichten

Yesterday is history
Tomorrow is a mystery
Today is a gift
That’s why they call it the present

Meer gedichten en verhalen?
Behoefte aan helderheid, wijsheid, een nieuwe invalshoek? Inspirerende gedichten en verhalen vind je in het archief hieronder. Je kunt er doorheen scrollen, of zoeken op thema in de rechter kolom.


Open hart Pema Chödrön

Als we leren ons hart te openen, kan iedereen,
ook diegene die ons gek maakt of irriteert,
onze leraar worden.

Terug naar boven

Verzet Shri Nisargadatta Maharaj

Waar je naar kijkt, verandert,
waar je je tegen verzet, blijft.

Terug naar boven

Noem me bij mijn ware namen Thich Nhat Hanh

Zeg niet dat ik morgen ga
als zelfs vandaag nog komen moet.
Kijk naar me: elke seconde verschijn ik hier
om een knop aan een lentetak te zijn,
een vogel met nog tere vleugels
die in mijn nieuwe nest leert zingen,
om een rups te zijn in het hart van een bloem,
een juweel omgeven door gesteente.

Altijd nog kom ik om te lachen en te huilen,
te vrezen en te hopen.
Het ritme van mijn hart is het komen en gaan
van al wat leeft.

Ik ben de eendagsvlieg die van gedaante wisselt
op het water van de rivier.
En ik ben de vogel die een duikvlucht maakt
om de vlieg te verorberen.

Ik ben de kikker die vrolijk zwemt
in het heldere water van een vijver.
En ik ben de ringslang die stilletjes
zich voedt met de kikker.
Ik ben het kind in Afrika, vel over been,
mijn benen als dunne bamboe.
En ik ben de wapenkoopman,
die dodelijk wapentuig in Afrika verkoopt.

Ik ben het meisje van twaalf,
een bootvluchteling die zich in zee stort
na te zijn verkracht door een piraat.
En ik ben de piraat,
met een hart dat niet zien kan
niet liefhebben kan.

Ik ben lid van het politbureau
met macht in mijn handen.
En ik ben de man die zijn bloedschuld
aan zijn volk moet betalen
dat langzaam sterft in een werkkamp.

Mijn vreugde is als de lente, zo warm
dat de bloemen overal op aarde ontluiken.
Mijn pijn is als een rivier van tranen,
zo onmetelijk dat zij alle oceanen vult.

Noem me daarom bij mijn ware namen, alsjeblieft,
zodat ik al mijn huilen en lachen tezamen hoor,
zodat mijn vreugde en pijn één zijn.

Noem me bij mijn ware namen, alsjeblieft,
zodat ik kan ontwaken
en de deur van mijn hart open kan staan,
de deur van mededogen.

Terug naar boven

De Bodhisattva gelofte Thich Nhat Hanh

Ik neem me voor vreugde te schenken aan één mens in de morgen
en de pijn te helpen verzachten van één mens in de middag.

Ik neem me voor eenvoudig en verstandig te leven,
goed voor mijn lichaam te zorgen
en tevreden te zijn met weinig bezit.

Ik neem me voor alle zorgen en onrust los te laten
zodat ik licht en vrij kan zijn.

Terug naar boven

De soetra van de allesomvattende liefde onbekend

dit is wat iemand die naar vrede zoekt
en naar geluk verlangt het best kan doen
wees toegewijd, oprecht en vrij van trots
bedachtzaam als je spreekt en als je zwijgt

wees opgewekt, tevreden, ongehaast
en loop niet met een hart voor zorgen rond
beheers de zinnen, jaag niet naar bezit
zelfs niet wanneer het is voor je gezin

raak niet verwikkeld in een werelds doel
waarvoor een wijzer mens geen achting heeft
laat ieder wezen licht en vrolijk zijn
en leven in geluk en harmonie

hoe ieder wezen ook op aarde leeft
of het nu klein of groot, zwak of sterk
rechtop loopt of op al zijn pootjes kruipt
in hoog of laag bestaansgebied verkeert

een zichtbaar of verborgen leven leidt
dicht in de buurt woont of ver weg verblijft
leeft of nog in de schoot der toekomst rust
laat ieder zo gelukkig mogelijk zijn

je moet geen misbruik maken van elkaar
en voor geen mens verachting koesteren
je moet niet, meegesleept door twist of wrok
de neiging hebben enig kwaad te doen

zoals een moeder zelfs haar leven waagt
als zij haar enig kind beschermen moet
zo kun je tegenover al wat leeft
je eigen hart van elke muur ontdoen

ontwikkel liefde en wees vriendelijk
voor heel de wereld open wijd je hart
omhoog, omlaag en overal rondom
ontspannen, vrij van afgunst en van haat

of je nu loopt of staat of ligt
in elke houding die de slaap verdrijft
kun je volkomen aandacht oefenen
dit is hoe je een heilig leven leidt

wanneer je ijdele gesprekken mijdt
voortdurend je bewustzijn helder houdt
en de begeerte van je zinnen stilt
ben je van dood en van geboorte vrij

Terug naar boven

De stilte binnengaan Catharina Visser

Als ik stil word en neerdaal
traag zoekend neerdaal naar
de ruimte die wacht in mijzelf
waarvan ik vermoed daar
moet ik zijn, en de stilte voel
naderen, de duisternis binnenga
die mij niet belaagt maar toch
onzeker maakt, want wie zal ik
vinden, wat wacht mij op,
de eenzaamheid soms?

Als ik dan het vuur zie dat in
de duisternis opgloeit
het branden heken van mijn
al zo oud verlangen
ja, dan beweegt zich in mij
als een zaad dat ontkiemt in de
zwijgende akker
stil, ongezien, niet te stuiten
ontplooit zich in mij
de kennis van mijn ziel
en word ik wie ik ben
in de grond van mijn grond.

Dit is wat de stilte mij brengt
het raken aan de essentie
het pure geluid van de schepping
een zingen in het heelal
de donkere toon van de aarde
het bloesemen van de Heilige.

En het minnende zijn van de Zijnde
vervult mijn aandachtige wezen.

Terug naar boven

Ook dit gaat voorbij

Er was eens een koning die aan het hof het volgende vertelde. “Ik ga een kostbare ring maken die voor altijd in mijn familie zal blijven. Daarvoor heb ik een van de mooiste diamanten ter wereld gekocht. In de ring wil ik een boodschap verstoppen die kan helpen op momenten van diepe wanhoop. Het moet een korte zin zijn die past onder de diamant in de ring.” De luisteraars waren allemaal wijzen en geleerden. Ze konden verhandelingen schrijven, maar een boodschap van twee of drie woorden die zou kunnen helpen op moeilijke momenten… Ze dachten na, maar konden nergens op komen.

De koning was opgevoed door een oude bediende. De moeder van de koning was vroeg gestorven en deze bediende had voor hem gezorgd en werd daarom behandeld alsof hij familie was. De koning had groot respect voor de oude man en vroeg hem om raad. De oude man zei: “Ik ben niet wijs, noch een geleerde of academicus, maar ik heb een boodschap. Tijdens mijn verblijf in het paleis heb ik allerlei verschillende mensen ontmoet. Bij een gelegenheid ontmoette ik een mysticus. Hij was door je vader uitgenodigd en ik was zijn bediende. Om me te bedanken gaf hij mij deze boodschap.” De oude man schreef iets op een stukje papier, vouwde het dicht en gaf het aan de koning. “Lees het niet”, zei hij. “Hou het verborgen in de ring en open het alleen als er geen andere uitweg is.”

Het duurde niet lang voordat dit moment aanbrak. Het koninkrijk werd binnengevallen en de koning verloor de strijd. Gezeten op zijn paard rende hij weg, maar zijn vijanden achtervolgden hem. Hij was alleen en het waren er velen. Plots stopte de weg en de koning kon geen kant meer op. Vóór hem was een afgrond, naar beneden springen zou zijn einde betekenen. Terug kon hij ook niet, want zijn vijanden hadden de weg geblokkeerd. Hij kon het geluid van hun paarden al horen. Er was geen uitweg.

Terwijl hij nadacht, herinnerde hij zich de ring. Hij nam het stukje papier eruit en las het korte maar kostbare bericht wat simpelweg zei “Ook dit gaat voorbij”. Toen hij het bericht las voelde hij hoe het om hem heen stil werd. De vijanden die hem hadden achtervolgd waren misschien in het bos verdwaald, of waren de verkeerde kant opgegaan. Hoe dan ook, de paarden waren niet meer te horen.

De koning was zijn bediende en de mysticus eeuwig dankbaar. Deze woorden waren wonderbaarlijk. Hij vouwde het stukje papier op en stopte het weer terug onder de diamant in de ring. Hij verzamelde zijn leger en heroverde het koninkrijk.

De dag waarop hij zegevierend terugkeerde op het paleis, was er een groot feest met zang en dans. De koning voelde zich erg goed. De oude bediende stond naast hem en zei: “Zelfs dit moment is geschikt… lees het bericht nogmaals.” “Waarom? Nu ik de vijand overwonnen heb vieren mensen mijn terugkeer. Ik ben niet wanhopig en ik ben niet in een situatie waarin geen uitweg is”, zei de koning. Maar de oude bediende zei: “Luister naar me, deze boodschap is niet alleen nuttig als je verslagen bent, maar ook als je zegeviert. Niet alleen als je de laatste bent, maar ook als je de eerste bent.”

De koning opende de ring en las de boodschap: “Ook dit gaat voorbij”. En weer voelde hij hetzelfde. Ondanks de feestende, dansende menigte, werd hij omgeven door stilte. Zijn trots en ego waren verdwenen. De koning begreep de boodschap en was verlicht.

Toen zei de oude man: “Herinner je je alles wat je is overkomen? Geen een moment of emotie is blijvend. Zoals er dag en nacht is, zo zijn er momenten van verdriet en blijdschap. Accepteer ze als natuurlijk, want ze horen bij het leven.”

Terug naar boven

Ontdekkingsreis Marcel Proust

De werkelijke ontdekkingsreis
bestaat er niet in dat men nieuwe
landschappen ontdekt,
maar dat men de wereld
met nieuwe ogen bekijkt.

Terug naar boven

Stil zijn Pablo Neruda

Nu tellen wij tot tien
dan zijn wij allemaal stil.

Laten wij voor een keer op aarde
in geen enkele taal spreken;
laten we een seconde stilstaan,
en niet zo met onze armen bewegen.

Het zou een exotisch moment zijn
zonder geraas, zonder motoren;
wij zouden allemaal samen zijn
in een plotselinge vreemdheid.

Vissers in de koude zee
zouden walvissen geen kwaad doen
en de man die zout verzamelt
zou dan naar zijn pijnlijke handen kijken.

Zij die nieuwe oorlogen voorbereiden,
oorlogen met gas, oorlogen met vuur,
overwinningen zonder overlevenden,
zouden schone kleren aantrekken
en met hun broeders wandelen
in de schaduw, niets doend.

Wat ik wil, moet niet worden verward
met totale inactiviteit.
Het leven, daar gaat het om;
Ik wil geen omgang hebben met de dood.

Als wij ons leven niet zo krampachtig
in beweging willen houden,
en eens een keer niets konden doen,
zou misschien een reusachtige stilte
deze triestheid onderbreken
van onszelf nooit begrijpen
en van onszelf met de dood bedreigen.
Misschien kan de aarde ons onderwijzen
Zoals wanneer alles dood lijkt
en later levend blijkt te zijn.

Nu tel ik tot tien
en jij bent stil en ik vertrek.

Terug naar boven

Slotgedicht Juan Ramon Jienez

Ik ben niet ik,
Ik ben degene
die aan mijn zijde gaat
zonder dat ik hem zie,
die ik soms bezoek

en soms vergeet.
Die zwijgt wanneer ik spreek,
die zachtmoedig vergeeft wanneer ik haat,
die wandelt waar ik niet ben,
die overeind blijft als ik sterf.

Terug naar boven