Liefdevolle vriendelijkheid


Beannacht Auteur onbekend

Moge op de dag waarop
de zware last op uw schouders
u heeft afgemat
en u struikelt,
het stof dansen
om u evenwicht te geven.

En moge, als uw ogen
bevriezen achter
het grauwe venster
en de schim van verlies
bij u binnenkomt,
een menigte kleuren, indigo, rood, groen
en azuurblauw,
in u een weide verrukking scheppen.

Als het zeil scheurt
in de boot der gedachten
en de oceaan zich onder u
zwart kleurt,
moge er dan over de wateren
een pad van gulden maanlicht komen
om u veilig thuis te brengen.

Moge de koestering van de aarde er voor u zijn,
moge de helderheid van het licht er voor u zijn,
moge de beweging van de oceaan er voor u zijn
moge de bescherming van de voorouders er voor u zijn.

En moge een zachte wind
deze woorden van liefde
om u heen blazen,
als een onzichtbare mantel
om uw leven te behoeden.

Terug naar boven

De knop Galway Kinnell

De knop
staat voor alle dingen
zelfs voor dingen die niet bloeien,
want alles bloeit, innerlijk, door in zichzelf gelukkig te zijn;
ofschoon het soms ook nodig is
opnieuw te zeggen dat het lieflijk is
een hand te leggen op de rand
van de bloem
en in woorden en met een licht gebaar te vertellen
hoe mooi zij is
tot zij innerlijk weer bloeit door zichzelf te zegenen.

Terug naar boven

Gebruik je paraplu Auteur onbekend

Een jonge vrouw die in India studeerde, nam zich voor om door te
mediteren liefdevolle vriendelijkheid en ‘goodwill’ te ontwikkelen.
Als ze in haar kamertje zat, vulde ze haar hart met ‘loving
kindness’ voor alle levende wezens. Maar elke dag als ze naar de
markt ging om eten te kopen, werd haar ‘loving kindness’ erg op
de proef gesteld door een marktkoopman die haar dagelijks
onderwierp aan ongewenste strelingen.

Op een dag kon ze er niet meer tegen en joeg de koopman door
de straat met een opgeheven paraplu. Maar tot haar schrik stond
haar leraar net in die straat zodat hij het hele spektakel kon
gadeslaan. Beschaamd ging ze voor hem staan en verwachtte dat
ze zou worden terechtgewezen voor haar woede.

‘Wat jij zou moeten doen’ adviseerde haar leraar haar vriendelijk
‘is je hart vullen met ‘loving kindness’ en sla dan met zoveel
mindfulness als je maar kan opbrengen, deze lastige vent op het
hoofd met je paraplu’.

En soms is het dat wat we moeten doen. Het is makkelijk om deze
vent op het hoofd te slaan met een paraplu. Het moeilijke is om
het te doen met al de ‘loving kindness’ in ons hart. Dat is onze
echte oefening.

Terug naar boven

Dichtbij (Close) Rachel Hostead

Koester het,
Dat moment wanneer je hart geraakt is
En je ogen vochtig worden.

Het verdriet van de wereld voelen
Is ook het voelen van haar vreugde.
Gun jezelf momenten van ruimte
Om te dragen en te koesteren
van alles dat ze ons willen laten zien.

Vertraag je stap
Zodat de grond waar je nu staat
je tranen kan opnemen.

En kijk dan
Hoe het langzaam verschijnende licht dat hierop volgt
zich verdiept en de hele wereld doet flonkeren.
Als zonlicht op een regendruppel.

Terug naar boven

Om geborgenheid (for belonging, vrij vertaald) John 'O Donohue

Moge je luisteren naar je verlangen om vrij te zijn.
Mogen de grenzen van je toevlucht ruimte bieden aan je dromen.
Moge je iedere dag ontwaken met een welwillende wens in je hart.
Moge je harmonie ervaren tussen je innerlijke wereld en die daarbuiten.
Moge je vrij zijn van gevaar.
Moge je weet hebben van het eeuwige verlangen in het hart van de tijd.
Moge er vriendelijkheid zijn in je blik wanneer je naar binnen kijkt.
Mogen er nooit muren oprijzen tussen het licht en jezelf.
Moge de wilde schoonheid van de onzichtbare wereld je thuisbrengen en omarmen in geborgenheid.

Terug naar boven

Leven … John 'O Donohue

Moge ik vandaag leven
compassievol in gedachten
helder in woorden
gracieus in aandacht
moedig, en genereus in liefde.

Terug naar boven

Laat de bloesems … Longchenpa

Laat de bloesems van wijsheid en compassie groeien.
In de vruchtbare aarde van vriendelijkheid.
Besprenkeld met het frisse water van medevreugde.
In de koele schaduw van gelijkmoedigheid

Terug naar boven

Blijf kloppen… Rumi

Blijf kloppen…
De vreugde die binnenin je woont
Zal eens een raam openen
Om te zien wie er voor de deur staat.

Terug naar boven

Be gentle Rachel Holstead

Wees vriendelijk met jezelf in deze tijd,
Soms brengt een onderstroom verstrikkingen in ons hart.

We hebben het niet door en gaan steeds maar door,
En vragen ons af waarom we moe, of boos, of wankel zijn.
Laat jezelf rustig neerzitten
Met je wijze grootmoeder
En laat komen wat maar komen wil.

En wanneer het kleine kind opgehouden is te huilen,
Plaats haar dan vriendelijk weer op haar voeten
En stuur haar zachtjes terug, de wereld in.

En zit, zoals alleen grootmoeders dat kunnen,
Kalm en ongegrond,
Wijs en met flonkerende ogen,
Te midden van de wisselvalligheden
In deze gekke wereld

Terug naar boven

Zachtheid Huub Oosterhuis

Wek mijn zachtheid weer
Geef mij terug de ogen van een kind
Dat ik zie wat is
En mij toevertrouw
En het licht niet haat.

Terug naar boven